zondag 25 juni 2017

Écht passend onderwijs

Afscheid SBO Tijstroom juni 2017

Het speciaal basisonderwijs ligt regelmatig onder vuur. Kinderen met een handicap zouden het beste op een normale school kunnen zitten tussen leeftijdgenoten die ze accepteren en helpen waar nodig. Helaas zitten daar nu nét de twee grootste problemen: acceptatie en hulp waar nodig.

Voor vele kinderen, waaronder ook mijn zoon bleek regulier basisonderwijs helaas niet mogelijk.

Overprikkeling, sociaal acceptabel gedrag en omgaan met emoties vielen hem erg zwaar. Doordat hij grote hoeveelheden prikkels moest verwerken ging het leren hem niet altijd even makkelijk af.

Vanwege die enorme overprikkeling en gedragsproblemen die daaruit voort kwamen zijn we bijna acht jaar geleden op zoek gegaan naar hulp. Nu moet ik zeggen dat zowel mijn vrouw als ik destijds ten einde raad waren. Werkelijk álles hadden we al geprobeerd om ervoor te zorgen dat het goed ging met onze zoon, maar van enige verbetering was geen sprake.

Via huisarts en de stichting Kram kwamen we bij het MKD en uiteindelijk bij SBO Sjalom (nu: Tijstroom) terecht waar we met open armen werden ontvangen.

De Tijstroom bleek een school die hem niet zag als een stoorzender maar een school waar de leerkrachten uitstraalden dat hij welkom was, een school die écht passend onderwijs kon- en wilde leveren.

Passend onderwijs, wat is dat eigenlijk?
De Tijstroom zit in een modern gebouw dat dusdanig ingericht is, dat er kinderen met verschillende psychische aandoeningen les kunnen krijgen. De kleine klassen zijn flexibel en prikkelarm ingericht waarbij er met elk individueel kind rekening gehouden kan worden.

In het eerste jaar, tijdens de evaluatie in samenwerking met het MKD bleek dat mijn zoon moeite had met het uiten van zijn boosheid. Een time out plek bleek geen oplossing omdat hij niet in staat was te blijven zitten in de klas. Een oplossing bleek snel gevonden: op marktplaats werd een groene Fatboy aangeboden en door de juf in haar vrije tijd dezelfde dag nog opgehaald.

Vanaf dat moment had hij zijn eigen time out plek in een kingsize Fatboy waardoor hij stap voor stap op school leerde omgaan met teleurstellingen en hoe hij zich moest uiten als iets niet naar wens ging zonder daarbij de klas te verstoren. Stil zitten bleek trouwens een onderwerp op zich. Een wiebelkussen bleek een ideale oplossing en een koptelefoon om geluiden buiten te sluiten werd in sommige gevallen succesvol toegepast.

Is dat dan passend onderwijs: Modern gebouw? Flexibel in te richten kleine klassen? Neutraal verfje op de muur? Het inkopen van hulpmiddeltjes?

Niet echt.

Passend onderwijs, het zit al in de naam: Passend voor ieder kind, ongeacht handicap, religie, afkomst of verblijfsstatus.

Dus:

Een lesprogramma of lesaanbod dat wordt geschreven en keer op keer wordt aangepast voor onze zoon.
Een school dat onze input en betrokkenheid waardeert en motiveert.

Een school waarin overleg via korte lijntjes snel plaats kan vinden.
Een wijze van lesgeven waarbij regelmatig gekozen moet worden voor onconventionele oplossingen zoals een emotiethermometer waarbij onze zoon duidelijk aan kan geven wat zijn gevoelens zijn zodat zijn leerkracht zijn aanpak tijdig kan aanpassen.

Een wijze van lesgeven waarbij er af en toe helemaal geen les gegeven wordt door het accepteren van time-out momenten. Een kleine klas met ongeveer 13 kinderen waardoor de leraar en zijn stagiaire voldoende tijd en aandacht aan mijn zoon én zijn klasgenootjes kunnen besteden zonder daarbij op te branden.

Een wijze van lesgeven waarbij er besef is dat mijn zoon beter apart kan zitten dan naast een klasgenootje.
Een wijze van lesgeven waarbij er besef is dat onze zoon uniek is en een andere aanpak nodig heeft.

Een wijze van lesgeven waarbij er regelmatig veel meer gevraagd wordt van een leerkracht dan we eigenlijk mogen vragen.

Een wijze van lesgeven waarbij onze zoon accepteert wordt zoals hij is.

Nu het zover gekomen is dat we afscheid moeten gaan nemen van de Tijstroom valt dit me (ons) erg zwaar. De afgelopen jaren zijn we op zóveel manieren ondersteund door een geweldig team van mensen die met hun hele hart alles gaven om hun leerlingen voor te bereiden op de toekomst.

Creativiteit, flexibiliteit, positiviteit, geduldig en liefdevol zijn naar mijn idee de kenmerken van een goede leerkracht.
Het is echter de wil om zélf te leren en ouders zien als gelijkwaardige gesprekspartner die het passend onderwijs tot een succes kunnen maken.

We mogen er dan ook alleen maar op hopen dat we op het voortgezet onderwijs dezelfde instelling van leerkrachten en ondersteunend team mag ervaren zodat onze zoon ook deze opleiding met succes kan afronden.

Vanuit het diepst van mijn (ons) hart dank ik jullie voor alle goede zorgen van de afgelopen jaren. Jullie creatieve en positieve inzet heeft onze zoon gebracht waar hij nu is: klaar voor het reguliere voortgezet onderwijs!

Mattijs, Sandra, Kris & Emely

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen